|
Toneelvereniging De Speledonckers werd in 1972 opgericht. Onder de vlag van de "Stichting Culturele Dagen Someren " bestond het openluchttoneel in Someren toen al ongeveer 20 jaar. Langzaam maar zeker was echter de belangstelling teruggelopen. Regisseur Ad van de Ven , die bekend stond als redder van openluchtverenigingen, werd erbij gehaald. Overal waar hij kwam zette hij de redding in met het spel "Manon van de bronnen". Zo ook in 1969 in Someren. Op advies van Ad van de Ven werd ook gestart met de opvoeringen van jeugdtoneel. Dat was immers een kweekvijver voor nieuw acteertalent. Vanaf 1970 werd jaarlijks een toneelstuk opgevoerd. Nadat de jeugdvoorstellingen eerst door volwassenen werden verzorgd, nam Wim Grosfeld in 1975 het initiatief om de jeugd ook zelf te laten spelen. Toen Wim Grosfeld de volwassenenproductie onder zijn hoede nam, ging Wim Malschaert met de jeugd op de ingeslagen weg door. Ad van Seggelen en Ben Oude Nijhuis bouwden deze verder uit. Door het enthousiasme waarmee de jeugd ook nog de laatste jaren bezig is, onder regie van Ria Spoor, Astrid Voskuijlen, Maria Bennenbroek, Rob van der Veeke en nu Karien Roldaan, blijkt tot de dag van vandaag het grote belang van het jeugdtoneel voor De Speledonckers. Niet alleen voor het groot aantal kinderen dat jaarlijks van de uitvoeringen geniet, maar ook voor een goede doorstroming van jong talent naar het volwassenentoneel. Niet alleen voor het groot aantal kinderen dat jaarlijks van de uitvoeringen geniet, maar ook voor een goede doorstroming van jong talent naar het volwassenentoneel.
|
|
"Cyrano de Bergerac" was in 1973 het eerste stuk waarmee de vereniging wilde laten zien wat ze waard was met een monsterproductie waaraan maar liefst 80 spelers meewerkten. Daardoor werd de basis gelegd voor de jaren die zouden komen. Een nieuw bestuur ging aan het werk om de clubgeest op te bouwen, die tot aan de dag van vandaag een van de sterke kanten van De Speledonckers is. Regisseur Ad van de Ven had hiermee zijn werk gedaan. Met zijn opvolger Wim Grosfeld beleefden De Speledonckers een mooi decennium met gezelligheid voor de spelers en leuke voorstellingen voor het publiek.
|
 |
| In 1986 maakte Wil van Hooff met "Andorra" zijn debuut als regisseur in Natuurtheater De Donck. Het werd een prachtige voorstelling, maar helaas was dat jaar het weer de grote spelbreker. Maar liefst alle 5 voorstellingen werden in kou en regen opgevoerd. Schaars geklede spelers leden kou voor in totaal slechts 700 toeschouwers. Daarna volgden jaren waarin de leescommissie steeds ambitieuze stukken uitkoos, die door de nieuwe regisseur Ad van den Broek werden omgezet tot ware spektakelstukken. |
| Maar het hoogtepunt was toch wel het tweede stuk dat Anneke Schroder regisseerde in 1991; de monsterproductie "Anatevka". Met een record aantal spelers, medewerkers en publiek en een geweldig hoge waardering door publiek en pers. Een waardige viering van 40 jaar openluchttoneel in Someren. Bovendien kwam hiermee een mooie samenwerking tot stand tussen De Speledonckers, het Somerens Ensemble en gemengd koor Estrade. Veel koorleden voelden zich direct thuis bij De Speledonckers en zijn ook lid geworden. |
 |
|
Regisseur Herman Verhaaren profiteerde van deze brede basis. In de jubileumproductie van 1997, "De gebochelde van de Notre Dame", kon hij beschikken over meer dan 100 spelers.
Deze prachtige musical, waaraan Estrade en het Somerens Ensemble opnieuw hebben meegewerkt, vormde het hoogtepunt van het 25 jarig jubileum. Duizenden toeschouwers hebben van deze productie genoten.
Vandaag de dag is De Speledonckers een bloeiende vereniging met enthousiaste spelers en medewerkers in de vele werkgroepen. De vereniging vormt een hechte eenheid, waarin gezelligheid en een grote dosis werklust ieder jaar opnieuw zorgen voor prachtige voorstellingen voor en door jong en oud.
|
 |
|
